kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia – spis tresci

Dział I. Zasady ogólne (art. 1-8)

Dział II. Sąd (art. 9-16)
    Rozdział 1. Własciwosć i skład sądu (art. 9-15)
    Rozdział 2. Wyłączenie sędziego (art. 16)

Dział III. Strony, obrońcy i pełnomocnicy (art. 17-31)
   Rozdział 3. Oskarżyciel publiczny (art. 17-19)
   Rozdział 4. Obwiniony i jego obrońca (art. 20-24)
   Rozdział 5. Pokrzywdzony, oskarżyciel posiłkowy i pełnomocnicy (art. 25-31)

Dział IV. Czynnosci procesowe (art. 32-38)

Dział V. Dowody (art. 39-44)
   Rozdział 6. Przepisy ogólne (art. 39-40)
   Rozdział 7. Przeprowadzanie poszczególnych dowodów. Przeszukanie (art. 41-44)

Dział VI. Srodki przymusu (art. 45-53)
   Rozdział 8. Zatrzymanie (art. 45-47)
   Rozdział 9. Zabezpieczenie i zajęcie przedmiotów (art. 48)
   Rozdział 10. Kary porządkowe i pozostałe srodki przymusu (art. 49-53)

Dział VII. Czynnosci wyjasniające (art. 54-56a)

Dział VIII. Postępowanie zwyczajne (art. 57-88)
   Rozdział 11. Wszczęcie postępowania. Orzekanie przed rozprawą (art. 57-64)
   Rozdział 12. Przygotowanie do rozprawy (art. 65-69)
   Rozdział 13. Rozprawa (art. 70-84)
   Rozdział 14. Postępowanie w sprawach osób podlegających orzecznictwu sądów wojskowych (art. 85-88)

Dział IX. Postępowanie szczególne (art. 89-102)
   Rozdział 15. Postępowanie przyspieszone (art. 89-92)
   Rozdział 16. Postępowanie nakazowe (art. 93-94)
   Rozdział 17. Postępowanie mandatowe (art. 95-102)

Dział X. Srodki odwoławcze (art. 103-109)

Dział XI. Nadzwyczajne srodki zaskarżenia (art. 110-113)
   Rozdział 18. Kasacja (art. 110-112)
   Rozdział 19. Wznowienie postępowania (art. 113)

Dział XII. Postępowanie po uprawomocnieniu się orzeczenia (art. 114-116)
   Rozdział 20. Odszkodowanie za niesłuszne ukaranie lub zatrzymanie (art. 114-116)

Dział XIIa
   Rozdział 20a.
   Rozdział 20b.

Dział XIII. Koszty postępowania (art. 117-119)

więcej

Postępowanie w sprawach o wykroczenia

Art. 1.

§ 1. Postępowanie w sprawach o wykroczenia toczy się według przepisów niniejszego kodeksu.

§ 2. W postępowaniu, o którym mowa w § 1, przepisy Kodeksu postępowania karnego stosuje się jedynie, gdy niniejszy kodeks tak stanowi.

więcej

Rodzaje orzekania w postępowaniu o wykroczenia

Art. 2. 

§ 1. Orzekanie następuje w postępowaniu:

  1)  zwyczajnym,

  2)  przyspieszonym,

  3)  nakazowym.

§ 1a. Orzekanie w postępowaniu zwyczajnym następuje wówczas, gdy brak jest podstaw do rozpoznania sprawy w postępowaniu przyspieszonym albo nakazowym.

§ 2. W wypadkach wskazanych w ustawie i na zasadach w niej określonych uprawniony organ może nałożyć grzywnę w drodze mandatu karnego.

więcej

Stwierdzenie uchybienia w czynnościach instytucji państwowej lub społecznej

Art. 3. 

W razie stwierdzenia w toku postępowania istotnego uchybienia w czynnościach instytucji państwowej, samorządowej lub społecznej, sprzyjającego naruszeniom prawa, sąd, a w toku czynności wyjaśniających organ je prowadzący, zawiadamia o stwierdzonym uchybieniu tę instytucję bądź organ powołany do sprawowania nad nią nadzoru.

więcej

Umorzenie lub odmowa wszczęcia postępowania

Art. 5. 

§ 1. Nie wszczyna się postępowania, a wszczęte umarza, gdy:

  1)  czynu nie popełniono albo brak jest danych dostatecznie uzasadniających podejrzenie jego popełnienia,

  2)  czyn nie zawiera znamion wykroczenia albo ustawa stanowi, że sprawca nie popełnia wykroczenia,

  3)  ustawa stanowi, że sprawca nie podlega karze,

  4)  nastąpiło przedawnienie orzekania,

  5)  obwiniony zmarł,

  6)  obwiniony jest:

a)    uwierzytelnionym w Rzeczypospolitej Polskiej, szefem przedstawicielstwa dyplomatycznego państwa obcego,

b)    osobą należącą do personelu dyplomatycznego tego przedstawicielstwa,

c)    osobą należącą do personelu administracyjnego lub technicznego tego przedstawicielstwa,

d)    członkiem rodziny osób wymienionych w lit. a)-c) i pozostaje z nimi we wspólnocie domowej,

e)    inną osobą korzystającą z immunitetu dyplomatycznego, na podstawie ustaw, umów lub powszechnie uznanych zwyczajów międzynarodowych,

f)    kierownikiem urzędu konsularnego lub innym urzędnikiem konsularnym państwa obcego albo inną osobą zrównaną z nimi na podstawie ustaw, umów lub powszechnie uznanych zwyczajów międzynarodowych,

  7)  obwiniony z mocy przepisów szczególnych nie podlega orzecznictwu na podstawie niniejszego kodeksu,

  8 )  postępowanie co do tego samego czynu obwinionego zostało prawomocnie zakończone lub wcześniej wszczęte, toczy się,

  9)  brak jest skargi uprawnionego oskarżyciela albo żądania ścigania pochodzącego od osoby uprawnionej lub zezwolenia na ściganie, gdy ustawa tego wymaga,

  10) zachodzi inna okoliczność wyłączająca z mocy ustawy orzekanie w postępowaniu na podstawie niniejszego kodeksu.

§ 2. Przepisu § 1 pkt 6 nie stosuje się:

  1)  do osób w nim wymienionych, jeżeli są obywatelami polskimi lub mają w Polsce miejsce stałego zamieszkania, przy czym osoby, o których mowa w lit. f), nie podlegają orzecznictwu na podstawie niniejszego kodeksu, tylko w zakresie czynności pełnionych w toku i w wykonaniu funkcji urzędowych,

  2)  jeżeli umowa międzynarodowa, której Rzeczpospolita Polska jest stroną, stanowi inaczej.

§ 3. Przepisu § 1 pkt 6 można nie stosować do obywatela państwa obcego, z którym nie ma w tym przedmiocie umowy, a państwo to nie zapewnia wzajemności.

§ 4. Do chwili otrzymania wymaganego przez ustawę zezwolenia na ściganie lub żądania ścigania organ prowadzący czynności wyjaśniające może dokonywać czynności niecierpiących zwłoki w celu zabezpieczenia śladów i dowodów, a także czynności zmierzających do wyjaśnienia, czy żądanie będzie złożone lub zezwolenie będzie wydane.

więcej

Żądanie ścigania w sprawach o wykroczenie

Art. 6. 

§ 1. W sprawach o wykroczenia ścigane na żądanie pokrzywdzonego występujący z wnioskiem o ukaranie, jeżeli nie jest nim pokrzywdzony, powinien uzyskać wymagane żądanie od osoby uprawnionej do jego złożenia. Żądanie może być złożone na piśmie albo zgłoszone ustnie do protokołu.

§ 2. Żądanie złożone co do niektórych tylko współdziałających w popełnieniu czynu pozostaje skuteczne także wobec osób niewskazanych w żądaniu, jeżeli nie są to osoby najbliższe dla pokrzywdzonego, o czym należy pouczyć składającego żądanie przed jego przyjęciem.

§ 3. Żądanie może być cofnięte. Niedopuszczalne jest cofnięcie żądania wobec niektórych tylko współdziałających w popełnieniu czynu, chyba że są to osoby najbliższe dla pokrzywdzonego. Cofnięcie może nastąpić do momentu rozpoczęcia przewodu sądowego na pierwszej rozprawie. W razie cofnięcia żądania ponowne jego złożenie jest niedopuszczalne.

§ 4. Jeżeli wniosek o ukaranie pochodzi od pokrzywdzonego, odstąpienie przez niego od popierania takiego wniosku oznacza także odstąpienie przez niego od popierania żądania ścigania.

więcej

Orzekanie przez sąd rejonowy

Art. 9. 

§ 1. W sprawach o wykroczenia w pierwszej instancji orzeka sąd rejonowy, z zastrzeżeniem spraw określonych w art. 10.

§ 2. Sąd właściwy do rozpoznania sprawy rozpoznaje także środki zaskarżenia w wypadkach wskazanych w ustawie oraz przeprowadza inne czynności, gdy ustawa to przewiduje.

więcej